Oei ik groei

Een inzicht krijgen, het gevoel hebben dat het kwartje valt, is meestal prettig.

Maar het proces dat eraan vooraf gaat voelt minder fijn. Toch heb je dat nodig om tot dat inzicht te komen.

Het is de fase waarin je je onrustig voelt. Je slaapt slechter, je eet anders, je gaat anders met mensen om en je voelt weerstand; kortom alles staat een beetje op z’n kop. Je lichaam weet al wel dat je in een groeispurt zit, maar jij nog niet.

De fase die hier weer aan vooraf gaat is de fase van bewustwording. Je hebt jezelf vragen gesteld, je hebt gekeken naar hoe jij de dingen doet en je hebt bewust of onbewust tegen jezelf gezegd dat je het anders wilt gaan doen. Alleen weet je nu nog niet hoe.

Dan komt die onrust.

De valkuil is dan dat je in gevecht gaat met jezelf. Je voelt je niet lekker en dat gevoel wil je weg hebben en liefst nu. Je gaat nadenken. “Wat is er aan de hand? Hoe kom ik hier vanaf?” Misschien ga je jezelf ook op de kop zitten. “Dat heb ik weer! Wanneer wordt het nou eindelijk eens beter? Het lukt me niet!”

Je denkt dat je er niet uitkomt. Je voelt je ver van een inzicht af zitten – terwijl je er eigenlijk heel dichtbij bent.

Wat op zo’n moment helpt is te beseffen dat je aan het groeien bent. Je zit in een overgangssituatie. Juist nu is het van belang dat je mild naar jezelf bent. Heb compassie met jezelf. Doe prettige dingen voor jezelf; maak een mooie wandeling of neem een lekker bad. Waardeer je lichaam, vecht er niet tegen, zit jezelf niet op de kop, vergeef jezelf en vertrouw erop dat het langzaam overgaat.

Als je ruimte kunt geven aan wat er in je omgaat, aan wat er nu is, dan komt het inzicht vanzelf.

Oei – ik bloei!