Je schuldig voelen doordat je ruimte inneemt

Ruimte innemen en je schuldig voelen hebben met elkaar te maken – ik kan uit eigen ervaring spreken. Hoe zit dat? Welk inzicht kun je daar uit halen?

Stel: je neemt de tijd om iets te doen waar je blij van wordt. Of je laat iets na omdat je dat niet wilt. Dan kan het zomaar zijn dat je je schuldig voelt omdat anderen hierdoor geen gebruik kunnen maken van jouw diensten op dat moment. Ze moeten het dan maar even zelf uitzoeken. Dat kan op het werk zijn, of privé in je gezin, of met vrienden.

Ruimte innemen voor jezelf is een keuze en misschien zelfs wel een noodzaak. Als je het moeilijk vindt om je ruimte in te nemen, dan komt dat doordat je geconfronteerd wordt met schuldgevoelens en misschien wel angst. Angst bijvoorbeeld om niet aardig gevonden te worden of om alleen te komen staan. En dat wil je niet, zodat je je telkens aanpast. Maar ook dat aanpassen voelt niet oké omdat je dan inlevert. En zo is de cirkel rond. Herkenbaar?

Hoe kom je uit deze vicieuze cirkel?

Door te beseffen dat schuldig voelen en angst overlevingsstrategieën zijn. Die hielpen je ooit, om een pijnlijk gevoel niet te hoeven voelen, en je had ze nodig om te overleven. Bijvoorbeeld omdat je als kind voelde dat je ouders het niet ‘aankonden’ als jij deed wat goed voor jou was of wat jij graag wilde doen. Waardoor je je ging aanpassen.

Als je nu merkt dat je je eigen pad wilt lopen, je eigen dingen wilt doen, maar je niet schuldig of angstig wilt voelen, dan is het nodig om je verantwoordelijkheid te nemen.

Verantwoordelijkheid nemen betekent:
– voor jezelf gaan zorgen
– alleen durven gaan staan
– jezelf overtuigen dat je het waard bent
– voor jezelf gaan staan.

Hier is lef voor nodig, want het voelt supereng. Je laat controle los.

Dus als je je eigen pad wilt bewandelen en je voelt je schuldig of angstig; grote kans dat je in  dit proces zit. Bravo! Je bent je aan het ontwikkelen, je bent voluit aan het leven!

Tijdens zo’n proces kun je dus vanalles tegengekomen wat niet fijn is; onbegrip, van jezelf en van de ander, boosheid, heftige reacties, ongeduld, onzekerheid, waardeloos voelen, verdriet en huilbuien. Maar juist door al deze gevoelens er te laten zijn, komt er ruimte voor inzicht. En hoe vaker je een ontwikkelingsproces meemaakt des te meer vertrouwen er ontstaat dat het altijd weer goed komt en dat je je verder hebt ont-wikkeld!

Je mag er zijn, je bent het waard!

Als dit blogje je aanspreekt en je wilt graag inzichten opdoen en je verder ontwikkelen, dan ben je welkom:

  • Op een workshop SoulCollage® die ik maandelijks verzorg; zie de agenda
  • Voor een healing of reading, wat altijd een bijzondere en fijne ervaring is; zie de agenda.
  • Op de Open dag van Intuïtief Traject, de school voor persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, op zaterdag 11 september waar je de sfeer kunt proeven, een kopje thee kunt drinken met gelijkgezinden of een vrijblijvende reading of healing kunt ontvangen. Ik werk er al jaren als leraar, dus wie weet zien we elkaar daar?
  • Op mijn website waar je kunt lezen over PRI (past reality integration) als je meer wilt weten over overlevingsstrategieën en hoe ermee om te gaan. PRI heeft mij erg geholpen om inzichten te krijgen.
  • Op een van mijn informatieavonden, waarin ik mezelf en mijn werk graag voorstel en waar je volop vragen kunt stellen.